مرا که مست توام این خمار خواهد کشت..

هنوز هم با خودم کنار نیومدم که بنویسم. بلد نیستم راستش. الان هم که یه چشمم به عدد تقویمه و یکی به اسم تو. خواب و قرار هم که نیست. روزگار غریبی دارم. همون بهتر که نمیبینی، نمیشنفی، ملتفت نیستی..