ناراحتم . برای طرز بیان و صحبت همسن و سالهای خودم ناراحتم . برای ادبیات محاورهای آدمهای سرزمینم ناراحتم . دورتر نرویم و کاری به کار نسلهای دیگر نداشته باشیم برای سطح پایین ادب و شعور همسن و سالهای خودم متاسفم . برای این ادبیات دوزاریشان که از این شبکه و آن شبکه مجازی ، از این گروه و آن گروه تلگرامی یاد گرفتهاند متاسفم . برای اینکه بلد نیستند کجا چه حرفی بزنند ، چه موقع حرف بزنند ، با هر آدمی چگونه حرف بزنند متاسفم. پیشنهادی را خیلی محترمانه مطرح کردم ، شخصی که تابحال با او نه همکلام شدهام و نه میشناسمش ، از نظر خودش راحت وصمیمی و از نظر من کاملا گستاخانه و به دور از ادب جواب من را داد . سعی میکنم ناراحت نباشم از دستِ آن آدم اما چطور برای نسل خودم ، برای ادبیاتمان ، برای ادب و فرهنگمان که رنگ و بویی ازش نمانده ناراحت و متاسف نباشم؟
برچسب: به کجا برم شکایت,به کجا برم شکایت به که,شعر به کجا برم شکایت,
نویسنده: اشکان کریمیان